Schutterij

 
Schutterij Sint Job is opgericht in 1883 en telt meer dan honderd leden van wie tachtig geüniformeerd, en vijftig muzikanten. De schutterij bestaat uit een fluit- en tamboer- korps, exercitiepeloton, marketentstergroep, schutters. 

Ons fluit-
en tamboerkorps dat in 1946 is opgericht. Vanaf de jaren zestig is het korps tien keer Limburgs kampioen en zeven keer Nederlands kampioen geweest. Deze titels werden voor het laatst binnengehaald in 2012 en 2013. Het muziekkorps treedt,
behalve op schuttersfeesten en 
activiteiten van de schutterij, ook regelmatig op tijdens activiteiten en 
festiviteiten in en rondom Weert. Het muziekkorps wordt gevolgd door de marketentstergroep, de koning van de schutterij, het vaandel en de schutters. Ieder jaar wordt begin mij bij de Leukerschans, ons clubgebouw, geschoten om de koningstitel. Pas wanneer men erin slaagt om drie keer achter elkaar zich koning te schieten wordt hij gekroond tot keizer van de vereniging. 

Hieronder vindt u een overzicht van de onderdelen van onze schutterij.

 

De vendelier

Vendeliers worden voornamelijk aangetroffen bij schutterijen die in historische gildekleding aantreden. Tijdens de optocht lopen de vendeliers helemaal vooraan, achter de bordjesdrager, maar alleen als er daadwerkelijk gevendeld wordt. Vendelen ze niet, dan moeten ze helemaal achter aansluiten. Vendeliers zwaaien hun vaandels in vaste patronen waarbij het doek steeds moet blijven wapperen. Daarom is behendigheid, maar ook kracht belangrijk. Alles bij elkaar weegt het vendel bij de senioren ongeveer vier kilo en bij de junioren ongeveer tweeënhalve kilo. Dat lijkt mee te vallen, maar de kilo’s worden steeds zwaarder als je ze lang mee moet sjouwen.

 

De tambour-maître

De tambour-maître is de aanvoerder van ons fluit- en tamboerkorps en loopt tijdens de optocht van een schuttersfeest voor het korps. Met zijn tambour-maître stok geeft hij het marstempo aan. Voor de show en om het publiek te plezieren willen sommige tambour-maîtres nog wel eens uitbundig met hun stok zwaaien, draaien of gooien. De vingers van zijn stokloze hand gebruikt de tambour-maître om het nummer van de in te zetten mars aan te geven. Hij moet er voor zorgen dat de fluitisten en tamboers tegelijkertijd beginnen te spelen en liefst ook op hetzelfde moment weer stoppen.

 

De muzikant

Muziek speelt bij een schutterij een grote rol, maar dat is niet altijd zo geweest. Tegenwoordig beschikken schutterijen vaak over complete muziekkorpsen, met tamboers, klaroen- of jachthoornblazers, fluitisten, in een enkel geval zelfs doedelzakken. Volgens de reglementen dient de samenstelling van een schutterij evenwichtig te zijn en mag het muziekkorps qua omvang de rest van de groep niet in de schaduw stellen. Bij onze schutterij loopt het muziekkorps voorop dat bestaat uit fluitisten en tamboers. De muzikanten binnen het fluit- en tamboerkorps bespelen instrumenten zoals een piccolo, dwarsfluit, altfluit, marimba, tenor trom of snare trom. Zij nemen deel aan marswedstrijden op een schuttersfeest, waarbij het hele fluit- en tamboerkorps zich presenteert, maar ook aan solistenwedstrijden.

 

De marketenster

De marketentster zorgde vroeger voor de catering van de soldaten en officieren. Tegenwoordig speelt de marketentster binnen de schutterij een symbolische, opfleurende en vaak ook een opbeurende rol. De eerste marketentster verscheen pas een kwart eeuw geleden in de Limburgse schutterijen. Het mandje of korfje, handelsmerk van de marketentster, bevat onder meer (stok)brood, kaas en worst. Verder zit er in het mandje een (bruikbaar, maar niet gekarteld) mes, een glaasje, een handdoek, een afdekdoek en een servet. Vanzelfsprekend dient dit alles helemaal schoon te zijn. Het vaatje van hout is gevuld met sterke drank. Marketentsters dienen volgens het OLS - reglement bijvoorbeeld in het algemeen ‘een correcte, charmante en nette indruk’ te maken.

 

De officier

De schutterij kent, net als het leger, verschillende rangen. Er loopt altijd wel een groepje hoge en minder hoge officieren mee in de optocht, meteen achter het koningspaar. Tijdens de optocht lopen de hoogste officieren altijd in het midden, terwijl de lagere rangen de flanken bemannen. Het aantal officieren verschilt per schutterij. De hogere officieren dragen een sabel. Tijdens schuttersfeesten worden buiten de commandant - een geval apart - alleen de generaals door de jury beoordeeld. Zij kunnen deelnemen aan de strijd om de titel ‘mooist geklede’ of de ‘modelste’ generaal. Mooist gekleed is gewoon mooist gekleed, de modelste generaal is degene van wie het uniform in militair- historisch opzicht de perfectie het meest benadert.

 

De commandant

De commandant heeft de leiding als de schutterij zich presenteert. Tijdens de optocht loopt hij naast de schutterij, controleert of iedereen wel op z’n plaats loopt, zorgt dat iedereen op hetzelfde moment marcheert, de juiste houding aanneemt en in de goede richting gaat. Hij houdt de hele schutterij goed in de gaten, van ‘Geef acht!’ tot ‘Op de plaats rust!’. De commandant moet de exercitierichtlijnen heel goed in zijn hoofd hebben, niet alleen op het exercitieterrein maar ook tijdens de optocht. Commando’s moeten behalve correct ook helder en duidelijk zijn. Een behoorlijk stemvolume is dus mooi meegenomen. De jury let tijdens de optocht namelijk streng op de houding van de leden van de schutterij. 

 

De schutter

Hoe groot of hoe klein een schutterij ook is, als het om de OLS-titel gaat, draait alles om de zes mannen en/of vrouwen die onder de schietbomen de strijd met de zware buks leveren. Dat zestal wordt binnen schutterij St. Job samengesteld door onze zestalcommissie en bestaat uit de schutters die bewezen hebben het scherpst te kunnen mikken. Vaak speelt ook het teamgevoel mee: het moet klikken binnen het team, dat in staat moet zijn onder grote druk te presteren. De zware buks waarmee de bölkes naar beneden gehaald moeten worden, is speciaal voor de schietwedstrijden tijdens een schuttersfeest ontwikkeld. Voor zover er bijvoorbeeld in de optocht tijdens een schuttersfeest geweren meegedragen worden, zijn dat meestal onklaar gemaakte karabijnen. De zware buks heet niet voor niets ‘zwaar’. De gemiddelde schuttersbuks weegt twaalf tot vijftien kilo. Die wordt niet urenlang meegesjouwd, maar gaat vanuit de materiaalwagen rechtstreeks naar het schietterrein. Vanwege het formaat en het gewicht van het wapen wordt ‘opgelegd’ geschoten, waarbij de buks op een aanlegpaal steunt.